Natuurlijk verkeerd?
Met veel bombarie wordt het aangekondigd: Attentie!….er komt een nieuwe natuurspeeltuin!
De kinderen rennen erop af, kruipen door de rioolbuis onder de heuvel en kijken verbaasd om zich heen. ‘Wat kan je hier verder nog doen…..er staan wat struiken en dat is het. Je ziet het ze denken; “waar is nou de speeltuin?”
Natuurlijk spelen is hot!
En vooral heel handig vindt menigeen, want het kost zo lekker weinig om aan te leggen en het verkoopt goed. Gewoon een oude rioolbuis met wat grond er over, willekeurige struiken erbij en klaar is Kees. Helaas heeft deze ongeïnspireerde werkwijze vaak tot gevolg dat er uiteindelijk een te kleine en saaie speelplek aangelegd wordt. En dat is nu juist precies waar natuurlijk spelen niet voor bedoeld is.
Veel hoveniers bijvoorbeeld doen het spelen er wel even ‘bij’. Voor het gemak vergetend dat het niet alleen om groen gaat, maar vooral om speelgroen! En dan is het wel handig als je weet wat kinderen leuk vinden en als je daar een beetje ervaring mee hebt. Veel mensen die voor het eerst voor kinderen ontwerpen, trappen nogal eens in de val om iets te ontwerpen dat zelf als kind leuk vond. Of de eigenaar van een camping denkt ‘nou, bomen genoeg hier, we stapelen ze een beetje op elkaar en dan hebben we een speelbos’. Terwijl er in een bosachtige omgeving juist behoefte kan zijn aan andere soorten spel. Het punt is namelijk dat er verschillende soorten kinderen zijn, de een houdt van dingen bouwen, de ander houdt bijvoorbeeld van rollenspelen of lekker klimmen.
En soms krijgt een ambtenaar van de gemeentelijke groenafdeling van hogerhand de opdracht om iets met natuurlijk spelen te doen. Hijzelf ziet het qua beheer eigenlijk niet zo zitten en voert het daarom zo eenvoudig mogelijk uit. Met als gevolg dat er alleen dingen komen die ‘hufterproof’ zijn, met andere woorden vandaalbestendig. Dus geen wilgenhutten, geen waterpomp en zeker geen losliggend materiaal, want daar gaan ze toch alleen maar mee gooien. Terwijl blijkt dat juist dat losse materiaal, zoals de takken, stenen, zand en grind, zorgen voor het beste spel. Daar spelen kinderen lang en creatief mee.
Een goede natuurspeelplek heeft verschillende ‘hoeken’, zodat ieder kind iets vindt dat aansluit bij zijn ontwikkeling, behoefte en creativiteit van dat moment. Waar gedacht is aan alle spelsoorten en aan rust- en samenkomstplekken. En waar lekker de ruimte is om een beetje te klooien met los materiaal. De beste natuurlijke speelplekken zien er in volwassen ogen soms ook gewoon uit als een rommelige modderbende.
Handig is dan dat de ontwerper haarfijn kan uitleggen hoe al dat kinderplezier aan de tekentafel bedacht werd.